Waarom langdurig medicijngebruik vragen oproept

Artsen schrappen deze medicijnen niet uit behandelplannen; ze kunnen zeer effectief zijn bij correct gebruik. Desondanks adviseren klinische richtlijnen, zoals de Beers-criteria, extra voorzichtigheid bij langdurig gebruik, met name voor ouderen of mensen met specifieke medische aandoeningen. Langdurig gebruik kan het risico op problemen zoals orgaanstress of afhankelijkheid vergroten. Het belangrijkste is bewustzijn: inzicht in de mogelijke risico’s stelt u in staat om beter geïnformeerde en productievere gesprekken met uw zorgverlener te voeren.

1. Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID’s) – zoals ibuprofen en naproxen

NSAID’s zijn een veelgebruikte optie bij hoofdpijn, artritisklachten of spierpijn. Ze zijn zonder recept verkrijgbaar en bieden snelle verlichting door ontstekingen te verminderen.

Maar hier is de zorg: regelmatig, langdurig gebruik is in studies in verband gebracht met mogelijke effecten op de nierfunctie, een verhoogde bloeddruk en problemen met het maagslijmvlies. Organisaties zoals de American Geriatrics Society adviseren om routinematig langdurig gebruik zoveel mogelijk te vermijden, vooral als er alternatieven zijn.

Waarom artsen twee keer nadenken: De nieren filteren deze medicijnen, en na verloop van tijd kan dit extra belasting voor de nieren betekenen, vooral bij hogere doseringen of bij mensen met bestaande risicofactoren.

Praktische tip: Als je vaak pijnstillers nodig hebt, houd dan bij hoe vaak je ze gebruikt. Overweeg paracetamol voor incidenteel gebruik, omdat dit bij gematigd gebruik milder kan zijn voor de maag en nieren.

Veel mensen ontdekken dat een combinatie van rust, lichte beweging of warmtekompressen hun afhankelijkheid aanzienlijk vermindert.