Toen stond ik op.

Ze waren er snel. Alsof ze het aanvoelden.

En ik heb er één gemaakt.

Ik heb de meiden gebeld.

« Geen partners, » zei ik. « Alleen jij. »

Ze waren er snel. Alsof ze het aanvoelden.

Grace vroeg: « Is papa erger geworden? »

Toen zei ik eindelijk wat ik al die tijd had proberen uit te stellen.

Lily werd bleek. « Heeft de dokter gebeld? »

Sophie fluisterde: « Mam? »

Ik hield mijn handen omhoog. « Hij slaapt. Stabiel vanavond. »

Toen zei ik eindelijk wat ik al die tijd had proberen uit te stellen.

« Je vader krijgt misschien maar één bruiloft. »

Emily staarde naar de grond terwijl ze de ring om haar vinger draaide.

Stilte.

Paige kreeg meteen tranen in haar ogen.

Nora snauwde: « Dat is niet eerlijk. »

‘Ik weet het,’ zei ik. ‘Dus we laten het niet zomaar gebeuren.’

Emily staarde naar de grond terwijl ze de ring om haar vinger draaide.

« Een paar passen elk. Allemaal in trouwjurken. Eén rij. Eén herinnering. »

Ik boog me voorover.

‘Hij wilde jullie altijd al naar het altaar begeleiden,’ zei ik. ‘Kanker probeert dat nu van ons af te pakken.’

Emily fluisterde: « Mam… »

‘Geen zeven ceremonies,’ onderbrak ik hem. ‘Ik ga je dag niet verpesten.’

Emily’s kaken spanden zich aan. « En wat dan? »

« Als verrassing. Voor papa. »

‘Een momentje,’ zei ik. ‘Een paar stappen elk. Jullie allemaal in trouwjurken. Eén rij. Eén herinnering.’

Hannah knipperde met haar ogen.

« Op Emily’s bruiloft? »

Ik knikte. « Als verrassing. Voor papa. »

Sophie fluisterde: « Zelfs ik? »

Nora haalde haar schouders op alsof het haar niets kon schelen, maar haar ogen waren vochtig.

Ik pakte haar hand. « Vooral jij. »

Grace slikte. « Oké. Vertel ons wat we moeten doen. »

Paige knikte instemmend. « Ik doe mee. »

Nora haalde haar schouders op alsof het haar niets kon schelen, maar haar ogen waren vochtig. « Goed. Ik doe mee. »

Lily veegde haar wang af. « Oké. »

We pakten het aan alsof het een missie was.

Hannah zei: « Ik neem de muziek voor mijn rekening. »

Emily keek naar haar zussen.

Toen knikte ze eenmaal.

« Oké. Maar het moet wel goed gebeuren. »

Ik haalde diep adem. « Dat zal zo zijn. »

We pakten het aan alsof het een missie was.

Ze belde de coördinator, Carol.

Grace en Lily verzorgden de jurken.

Grace zei: « Lenen. In consignatie geven. Bruidsgroepen. »

Lily zei: « Ik kan het veranderen. »

Nora had de leiding over de kerk.

Ze belde de coördinator, Carol.

Paige zorgde voor de geheimhouding.

Carol zei: « Speciale verzoeken zijn mijn manier om liefde te uiten. »

Hannah belde de pianist, Ben.

Ben vroeg: « Wat is het signaal? »

« De stop, » zei ik. « En dan de schakelaar. Als papa opkijkt. »

Ben zweeg even. Toen: « Ik doe mee. »

Emily en ik hebben de bruiloft aangepast aan zijn sterke punten.

Paige zorgde voor de geheimhouding.

« Niet praten in de buurt van papa, » waarschuwde ze. « Zelfs niet op de gang. »

Sophie bleef dicht bij Thomas. Ze zorgde ervoor dat hij bleef lachen. Ze hield hem vrolijk.